เคยรู้สึกแย่ๆๆกับใครคนนึงบ้างไหมที่เค้าเรียกเราว่าเพื่อน

ยอมรับเลยนะตอนนี้รู้สึกแย่มากๆๆกับเพื่อนคนนึงในกลุ่มคบกันมาเกือบสิบปี แต่สิ่งที่เค้าทำกับมาแต่ละครั้งมันแบบว่าเกินไปทุกครั้งเลย อ่ะ ครั้งที่เลวร้ายที่สุดคือ การที่เค้าขอร้องให้เราช่วยเค้าย้ายของออกจากบ้านแฟนเก่าเค้าเราเองก้อหวังดีอุตส่าห์ไปนอนด้วยเพราะพรุ่งนี้จะได้ไม่เสียเวลารอเรามาตอนเช้าคืนนั้นนอนอยุ่ดีๆๆ ตอนตีสามกลับโดนปลุกขึ้นมาบอกว่าเราต้องออกจากบ้านนี่ไปได้แล้วเพราะอะไรรู้ไหมเพราะไอ้แฟนเก่ามันกลับมาบ้านไงเร้ากอไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเค้าถึงบอกไม่ได้ว่าเราอยู่ด้วยคืนนั้นจนกระทั่งวันนี้เราก้อยังไม่รู้อยู่ดี นั่นมันตีสามนะไม่ใช่บ่ายสาม ลองคิดดูสิในซอยเปลี่ยว หากวันนั้นเราเปงอะไรไปเราคงไม่มีหน้ามาเขียนอะไรแบบนี้หรอก คืนนั้นชีวิตเรามีค่าแค่สี่ร้อยบาทค่าแท๊กซี่ หากวันนี้เพื่อนเราอีกคนไม่รับสายเราเราก้อไม่รู้จะไปนอนไหนเหมือนกัน วันนั้นเปงวันที่เราเสียใจที่สุกที่เค้าทำเราแบบนี้ นี่นะหรอคนที่เรียกกันว่าเพื่อนความจิงแล้วเค้าก้อไม่ต่างอะไรกับคนรู้จักกันธรรมดาเลยแม้แต่นิดเดียว ความอดทนเราอ่ะมีขีดจำกัด รู้ไหมเราไปบอกเพื่อนมีแต่คนโกรธแทนเราแล้วให้เราเลิกคบมันได้แล้วแต่เราก้อคิดว่าไม่เปงไรหรอกคจนกระทั่งมีอีกเรื่องที่เราทนไม่ได้จนขอออกห่างกันไปดีกว่าเค้ามาทวงเงินเราสามร้อยบาทเพราะเรายังไม่ได้คืนเค้าแต่เราโอนให้เค้าแล้วเพราะไม่อยากเจอหน้าเค้าอีก เพราะเหตุผลด้านบนแต่ด้วยเหตุอันใดมิทราบคุณเทอบอกเลขเราผิดมันเลยโอนไม่ได้แล้วเราก้อเอากล้องไปให้เค้ายืมอุตส่าห์เอาไปให้แต่มันกลับมาขู่ว่ามันจะเอากล้องเคาไปขายหากยังหลบหน้ากันแบบนี้เราก้อจี๊ดดิ เราไม่ได้เอาไปจำนำกับมันเราให้มันยืมแต่มันกลับมาพูดแบบนี้นี่แหละมันเปงฟางเชือกสุดท้ายแล้วจริง เพื่อนเรา รู้เรื่องนะมีแต่คนไม่อยากคบคุณเทอเลย เราไม่รู้หรอกนะว่าตอนนี้มันรู้สึกตัวบ้างหรือเปล่า แต่เราคงไม่ทนอะไรแบบนี้อีกต่อไปแล้วเพราะมันทนมานานแล้วล่ะ

 

เปงคุณคุณจะยังให้อภัยเค้าอีกหรือเปล่าล่ะเราอ่ะตอนนี้ยอมรับไม่อยากเจอหน้าและไม่ให้อภัยทั้งสิ้น แต่อนาคตข้างหน้าเราไม่รู้กันนะเราอาจจะกลับมาเหมือนเดิมก้อได้แต่คงไม่ใช่ตอนนี้แน่ๆๆ เราอ่ะเปงคนรักเพื่อนมากๆๆ  เพื่ออนทุกคนเราแคร์เหมือนกันหมดทุกคนจิงๆๆแต่ครั้งนี้มันแรงเกินไปแล้วล่ะ

 

 

Never forget and never forgive      คำนี้คงใช้ได้ดีนะตอนนี้นะเราว่า

 

 

 

     Share

<< hello here!!so yesterday >>

Posted on Thu 27 Mar 2008 13:49

Comment
Umm...ถ้าเป็นเราเราคงโกรธมากๆแบบนี้แหละ
แต่..แล้วก้คงยกโทษให้แต่ไม่ลืม..
แล้วก็เก็บเอาไว้เป็นบทเรียน

เพราะบางทีการที่เราคิดอยู่แต่ว่าจะไม่ยกโทษให้นั้นมันจะทำให้เราไม่สบายใจเสียมากกว่า

อีกอย่าง..การให้อภัยคนเป็นบุญกุศลเหมือนกันนะจ๊ะ..

ยังงัยก้ GoodLuck แล้วกันนะคัฟ
ZakuyaSan   
Thu 27 Mar 2008 14:05 [1]
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh